Bir kış gününde başladı düşünmeye,ben göçmeliyim demeye,

sonra daha ılıman olmalıyım dedi.Ruhumu ılıtmalıyım,bu kadar katı yaşamak beni yoruyor.

sıcak iklimlere yelken açtı.bir anda gördü bu el değmemiş ,bakir,tanrısal yeri.
hayatın basit olduğu bir yerdi,balık varsa doyarız,odun varsa ısınırız,ahhaa o gürültü mü?heyelan olmasın yeter.
Sonra keşfetti,yüz yıllardır burada yaşanmış olanı.anlamaya çalıştı.

bir ara uçtu kaçtı hayal dünyası,gerçek sandı mutluluğu,

akıllı idi allahtan çabuk uyandı bu rüyadan.vurdu kendini kendi çağında var olan yere.
son sözü:
biz gökten düşen melekler,acı çekmeye,öğrenmeye mahkumuz ki öğretebilelim.